اين روزها بيش ازهرزمان ديگر با مساله اي خطرناك و چشم انداز شوم ناشي از آن روبه رو هستيم : تغييرات آب و هوايي و گرم شدن زمين. شتاب روز افزون گرمايش، دانشمندان را غافلگير كرده و با چنان سرعتي هستي بشر ساكن بر روي كره زمين را تهديد مي كند كه تيم هاي متعدد پژوهشي مشغول كار شبانه‌روزي هستند تا مگر بتوانند با ماهيت اين پديده بيشتر آشنا شوند و احتمالا راه حلي براي پيشگيري يا حداقل كم كردن عواقب آن بيابند.
درياها بالا مي‌آيند، موج بر موج مي‌نشيند، طرح‌ها و الگوهاي از پيش تعيين شده آب و هوا به سرعت تغيير مي كند و كارشناسان را به بهت وا مي‌دارد. و اين همه بار مسئوليت بشر امروز را بيش‌ از پيش سنگين مي‌سازد.
اولين اقدامي كه لزوم انجام آن بر همه محافل پژوهشي و جوامع بشري مسجل است انجام كاري جدي در مقابله با گازهاي گلخانه‌اي به منظور صيانت از شهروندان ساكن بر روي كره زمين است. به ويژه ميليون‌ها نفر انسان كه بيش از همه آسيب پذيرند. اما همچنان كه شروع به بررسي و شناخت وضعيت بشر و نيازهاي او براي نجات از اين شرايط خطير مي‌كنيم بايد موجودات ديگري را كه د زندگي بر روي كره ارض با بشر سهيم‌اند. در نظر داشته باشيم. به ويژه آنكه تمامي مسئوليت وضعيت پيش آمده براي زيستكره فقط و فقط بر عهده ما انسان‌هاست. هيچ يك از گونه‌هاي گياهي و جانوري، پستاندار و مهره‌دار، خزنده و چرنده، آبزي و خشكي‌زي و جز آن كوچكترين تقصيري در ايجاد شرايط موجود نداشته‌اند و حال نيز اغلب مي‌بينيم دانشمنداني را كه در محاسبات خود براي نجات زمين صرفاً به انسان‌ها مي‌انديشند و لاغير.

اخلاق محيط زيست مي‌گوييم در واقع به موضوعي تازه در حوزه تفكر اشاره مي‌كنيم، گر چه شايد برخي از كليات آن در ازمنه قديم در ميان متفكران مطرح شده باشد.
حوزه اخلاق محيط زيست به رابطه اخلاقي بين نوع بشر با طبيعت اطراف خود ناظر است و همان طور كه اشاره شد اگر چه بسياري از فلاسفه در طول تاريخ به اين موضوع اشاره كرده اند، ليكن توجه و تدقيق جدي در اين مقوله به عنوان يك بحث مجزا در دهه 1970 درجهان آغاز شد. پيدايش اين مقوله بدون شك به واسطه آگاهي بشر از تاثيرات فن آوري، صنعت، توسعه اقتصادي و رشد جمعيت بر روي محيط زيست در دهه 1960 بود. دو كتاب مهم در اين دهه منتشر شد كه تاثير به سزايي در آگاه سازي جوامع - به ويژه جوامع غرب - و توجه آحاد مردم و دولت‌هاي به واقعه هولناكي كه به سبب عوامل پيش گفته جهان را تهديد مي‌كند، داشت. يكي از اين دو كتاب (بهار خاموش) نوشته راشل كارسون بود كه در سال 1962 انتشار يافت. اين كتاب همگان را آگاه مي‌ساخت كه استفاده بي برنامه و بي حساب از مواد شيميايي و آفت‌كش‌هاي غير بيولوژيك چه بلايي بر سر محيط زيست انسان و حيات وحش مي‌آورد. كتاب ديگر (بمب جمعيت) اثر پل ارليش بود كه نشان مي‌داد توسعه جوامع و افزايش بي رويه جمعيت چگونه كليه منابع سياره زمين را در خطر نابودي قرار داده است.

در برابر هر آنچه در این دنیا رخ می دهد ، مسئول هستیم ، ما رزم آوران نوریم ، با عشق و اراده ی خود ، می توانیم سرنوشت خود و بسیاری دیگر را دگرگون سازیم

خیلی وقت ها داشتن و خواستن هم ، جهت انجام یک کار مهم کافی نیست بلکه باید در عمل یک کار را انجام داد.

۷۵% سطح زمین را آب فراگرفته اما ۹۸% این آبها شور است. فقط ۲% از آب های سطح زمین شیرین است و بیشتر آب های شیرین یخ زده است و ما فقط از کمتر از ۱% این آب ها می توانیم استفاده کنیم. آب بعضی از شهرهای ایران آن قدر خوب و گواراست که در بازارهای جهانی بیش از نفت خام قیمت دارد. از این منبع گرانبها درست استفاده کنیم.

برای شستشوی ظروف ، مقدار کمی مایع ظرفشویی و استفاده از یک لگن آب یا پرکردن کاسه ی ظرفشویی از آب و سپس آب کشیدن با مقدار کمی آب ، کافی است. با این کار هم از هدر رفتن آب جلوگیری شده و هم فاضلاب کمتری تولید می شود. ضمن آنکه مصرف درست مایع ظرفشویی یا هر یک از نواد پاک کننده ی دیگر ، موجب آلودگی کمتر فاضلاب می شود.

اغلب کودکان و بعضی از بزرگسالان از ایستادن زیر دوش آب گرم در تمام زمان استحمام لذت می برند. با توجه به اینکه هر دقیقه بی ۱۰ تا ۲۰ لیتر آب از دوش خارج می شود ، حتی اگر مدت استحمام ۱۰ دقیقه باشد ، حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ لیتر آب وارد چاه یا شبکه ی فاضلاب می شود.

برای مسواک زدن فقط یک لیوان آب کافی است. در صورت باز بودن شیر آب در تمام زمان مسواک کردن ، حداقل ۵۰ لیتر آب تلف می شود.

اگر لوازم خانگی مانند یخچال ، ماشین لباسشویی ، کولر و دیگر لوازم برقی از لحاظ فنی سالم باشند ، میزان مصرف برق در خانه ها کم شده و آلودگی هوایی ناشی از فعالیت نیروگاه ها کاهش می یابد.

در کشور ما اتومبیل های فرسوده که عمر متوسط آن ها ۱۶ سال است. نزدیک به نیمی از مصرف بنزین و انتشار آلاینده ها را به خود اختصاص داده اند.

بازیافت کاغذ باطله برابر است با حفاظت از درختان جنگلی ، صرفه جویی در مصرف آب و انرژی و کمک به سلامت محیط زیست. به ازای بازیافت هر تن کاغذ ۵ نفر مشغول به کار می شوند و در فضای دفن زباله نیز صرفه جویی خواهد شد.

استفاده از کیسه هاس نایلونی هم به علت غیرقابل تجزیه بودن آن ها و هم به این دلیل که تولید آن ها با مواد نفتی که جزو منابع غیرقابل تجدیدند صورت می گیرد ، نامطلوب می باشد.

تولید شیشه از مواد خاک از ۲ نظر مشکل محیط زیستی ایجاد می نماید. اولا برای استخراج شن و ماسه ی مصرفی باید زمین زیادی حفز شود و دیگر اینکه برای تولید شیشه از مواد خام انرژی فراوانی نیاز داریم.

سعی کنیم از کیسه های پلاستیکی چندین بار استفاده کنیم

زباله ها را در منزل جداسازی کنیم ( حتی اگر جای کافی نداریم با دو سطل مجزا ، زباله ی خشک و تر را جدا کنیم ) و در سطل های مخصوص بازیافت ریخته و یا به خریداران دوره گرد تحویل دهیم.

بجای رنگ های روغنی از رنگ های پلاستیک استفاده کنید. رنگ های پلاستیک با آب رقیق می شوند و ضرر بسیار کمتری برای محیط­زیست دارند. بجای استفاده از حشره کش ها به پنجره های منزل و محل کار توری وصل کنید.

نقاشی با قلم مو بهتر از نقاشی با وسایل رنگ پاش یا اسپری های رنگی است چون اسپری و پیستوله مقدار زیادی رنگ وارد فضا می کنند.

فقط در صورت ضرورت از اتومبیل شخصی استفاده کنیم.

از خرید تخم مرغ ، ساندویچ و ... در بسته بندی های اسفنجی یا استایروفوی خودداری کنیم..

برای عایق کردن پنجره­ها در برابر نفوذ گرما و سرما از پنجره های دوجداره استفاده کنیم و یا اگر امکان آن وجود ندارد در زمستان از پرده­های کلفت تر و تابستان از پرده با رنگ های تیره­تر استفاده کنیم.

استفاده از وسایط نقلیه­ی عمومی، استفاده از دوچرخه و یا پیاده طی کردن مسیرهای کوتاه از عوامل مهم در کاهش آلودگی هواست. با حذف ۴ سفر کوتاه درون شهری با اتومبیل شخصی در هفته می توان در طول یکسال از انتشار ۱۰۰ کیلوگرم دی اکسیدکربن جلوگیری کرد.

پس مانده هایی مانند رنگ ها، باطری ها، لامپ های برق ( بخصوص لامپ های مهتابی )، زباله های حاوی جیوه و ... را نباید در دشت و باغ در زمین های زراعی ریخت و یا در طبیعت رها کرد بلکه باید آن ها را به صورت بهداشتی دفن کرد.

برای پاک کردن اجاق گاز از محلول هایی مثل محلول جوش شیرین استفاده کنید تا از آلودگی های آب و خاک جلوگیری شود.

به کودکان­مان دوستی با طبیعت و جانداران را بیاموزیم.

منبع: http://kaviresabz.blogfa.com

هنگامی که از آلودگی های زیست محیطی سخن به میان می آید آلودگی هوا، صوتی، خاک و آب بیش از دیگر انواع آن به ذهن متبادر می شود.

در دنیای امروز، انواع دیگری از آلودگی زیست محیطی مطرح هستند که به صورت محلی یا منطقه ای موجودات زنده را درگیر می کنند و از آن جمله می توان آلودگی های ناشی از امواج الکترو مغناطیس (تلفن های همراه، نیروگاه های برق و...) و عوامل محیطی (تابش شدید آفتاب، باران های اسیدی و...) را نام برد. با این حال برای شهروندان تهرانی از آلودگی هوا معروف تر وجود ندارد.

البته معروفیت این نوع آلودگی نتیجه چند دهه بی توجهی و نادیده گرفتن عوامل آلاینده است. وگرنه اگر در سال های اخیر دی اکسیدکربن و ذرات معلق نفس ها را در سینه حبس نمی کرد و ادارات و مدارس را به تعطیلی نمی کشاند بنا به سیاق سابق و معمول آن را هم به قول معروف زیر سبیلی رد می کردیم و باور نداشتیم. از آلودگی آب و خاک هم که با امور تخصصی سر و کار دارند، بگذریم به آلودگی صوتی می رسیم که گویا بی توجهی معمول نسبت به افزایش عوامل آلاینده و گسترش کمی و کیفی و عواقب اجتناب ناپذیر آن از آلودگی هوا هم حادتر است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) آلودگی صوتی را به دلیل کثرت منابع در شهرها خطری جدی برای شهروندان محسوب می کند و این هشدار درباره پایتخت ۱۳ میلیونی ما که با ترافیک، کاربری صنعتی و تجاری، تداخل کاربری های متعارفی و... مواجه است جدی تر به نظر می رسد. بنابر آخرین تحقیقات در این باره بیش از ۵۰۰ نقطه تهران با آلودگی صوتی شدید مواجه اند و مناطق ۶، ۷، ۹، ۱۱ و ۱۲ از این نظر خارج از هر استانداردی هستند. بیشترین میزان آلودگی صوتی در مناطق جنوبی و مرکزی تهران اندازه گیری شده و میدان های انقلاب و آزادی رکورددارند.

ماجرای آلودگی هوای تهران با آزبست هم چون اخبار مربوط به دیگر آلاینده‌ها شده است،یک موج خبری راه می افتد و یکسری وعده وعید و آخر سر هم هیچ اتفاقی نمی افتد. در حالی‌که به‌خاطر منافع اقتصادی عده‌ای خاص، شهر و مردمانش قربانی شده و همه به اظهار تاسفی کوتاه بسنده می کنند. لازم است کسانی که در رابطه با کنترل آزبست اهمال می کنند بدانند که در اروپا با این اعتقاد که آزبست ماده‌ای سمی است و اثرات مخربی بر محیط ‌زیست بر جای می‌گذارد، استفاده از آن را به نزدیک به صفر کاهش داده‌اند.

اروپایی‌ها معتقدند پنبهٔ کوهی که در صنایع مورد استفاده قرار می گیرد سمی است و اثرات مخرب آن کاملاً شناسایی شده‌ ولی در این میان کانادایی‌ها که از کشورهای تولیدکننده آزبست محسوب می شوند بر این باورند که به صورت کنترل شده و با احتیاط می‌توان از آن استفاده کرد. در نهایت این تقابل نظرات شرایطی را ایجاد کرده که از آن تحت عنوان جنگ آزبست نام می برند.  روسیه،چین و کانادا ۶۵ درصد تولید پنبهٔ کوهی در جهان را در اختیار دارند و کانادایی‌ها به شدت در حال گسترش فعالیت‌های خود در موضوع آزبست هستند.

در حالی که میزان استاندارد پنبهٔ کوهی در هوا، صفر و میزانی که سازمان بهداشت و محیط زیست برای آمریکا و اروپا ارائه داده، پنج‌صد هزارم فیبر بر میلی لیتر است، اندازه‌گیری این الیاف در هوای تهران، میزان آن را سه‌ هزارم فیبر بر میلی‌لیتر نشان می‌دهد. این بدان معنا است هوایی که تهرانی‌ها تنفس می‌کنند، ۵۰ تا۶۰ برابر اروپا و آمریکا پنبهٔ کوهی دارد. 

 کشور ما هم  طی چهل سال اخیر مصرف پنبهٔ کوهی خود را از حدود ۱۰ هزار تن به حدود۱۰۰هزار تن در سال افزایش داده که حدود ۹۰ درصد از پنبهٔ کوهی وارداتی در کارخانه‌های آزبست-سیمان در محصولات سیمانی مانند لوله و ورق استفاده شده و حدود ۱۰ درصد از آن در صنعت تولید لنت ترمز و کلاچ استفاده می‌شود که در یک جمع بندی می توان گفت پنبه کوهی در لوله‌های سیمانی، ناودانی و صفحه‌های ایرانیت ، لباس‌ها و مواد نسوز،صفحه کلاچ،لنت ترمز، انواع واشر و به‌عنوان ماده پرکننده در آسفالت،رنگ شیمیایی،کاشی و پلاستیک به میزان زیاد استفاده شده است.

البته نباید از نظر دور نگه داشت که بیش از نیمی از این واردات از کشور روسیه تامین شده و برزیل، قزاقستان و کانادا دیگر تامین کنندگان آزبست ایران هستند. شاید بتوان از مافیای آزبست روسیه و کانادا به عنوان گروه‌هایی که با سلامت شهروندان بازی می کنند یاد کرد. جالب است بدانیم حدود۸۰۰۰ نفر کارگر به طور مستقیم در ۱۰ تا ۱۵ کارخانه تولید آزبست – سیمان و حدود۴۰ کارخانه و کارگاه تولید لنت ترمز و کلاچ مشغول کار هستند که در مقایسه با زیان‌های وحشتناک بهداشتی برای کل مردم  عدد بسیار کمی محسوب می شود. قرار هم نیست با جلوگیری از مصرف و واردات آزبست کسی بی‌کار شود بلکه تغییراتی در خط تولید باید داده شود که احتمالا برای هر واحد تولیدی هزینه های اقتصادی را در پی خواهد داشت ولی در نهایت منجر به حذف آزبست خواهد شد.

در حالی که میزان استاندارد پنبهٔ کوهی در هوا، صفر و میزانی که سازمان بهداشت و محیط زیست برای آمریکا و اروپا ارائه داده، پنج‌صد هزارم فیبر بر میلی لیتر است، اندازه‌گیری این الیاف در هوای تهران، میزان آن را سه‌هزارم فیبر بر میلی‌لیتر نشان می‌دهد. این بدان معنا است هوایی که تهرانی‌ها تنفس می‌کنند، ۵۰ تا۶۰ برابر اروپا و آمریکا پنبهٔ کوهی دارد. این میزان بالای آلایندگی در حالی است که میزان استاندارد پنبهٔ کوهی در هوای آزاد، صفر است. سالانه بیش از صد میلیون نفر در جهان در مواجهه با آزبست قرار می‌گیرند که بیش از صد هزار نفر از آنها در هر سال جان خود را از دست می‌دهند. حتّی کارگرانی که با لباس‌های خود آزبست را به منزل ببرند ممکن است افراد خانواده آنها به خصوص فرزندانشان را به بیماری مبتلا کنند که با توجه به این مساله بهترین راه مقابله با خطرات آزبست حذف آن است.

اما به رغم اینکه مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن کشورمان جایگزین آزبست را هم معرفی کرده و چهار سال است که از مهلت قانونی کارخانه داران برای حذف الیاف آزبستی در محصولاتشان گذشته اما همچنان شهروندان تهرانی این الیاف سرطان‌زا را استشمام می کنند. بر اساس مصوبه شورای عالی محیط زیست کشور باید طی ۷ سال به تدریج تمامی محصولاتی که از آزبست استفاده می کردند، حذف می شدند اما به دلیل عدم توجه دست اندرکاران در سال های اخیر به رغم سپری شدن مهلت ۷ ساله کارخانه های تولید کننده محصولات آزبستی همچنان از این ماده خطرناک استفاده می کنند و هیچ کس هم به فکر جایگزین نیست.

اطلاع دارم که هزاران تن آزبست هم اکنون در گمرک دپو شده و متاسفانه وزارت بازرگانی مجوز ثبت سفارش در سال ۸۹ را اعطا کرده و هم اکنون سازمان محیط زیست باید از قدرت حاکمیتی خود به نفع مردم استفاده کند.اگر یکبار قدرت حاکمیتی در مورد مافیای آزبست اعمال شود دیگر کسی به خود اجازه نمی دهد با سلامت و جان مردم بازی کند و تراژدی دیگر آلاینده ها در مورد آزبست به آن شکل تکرار نمی شود. هرچند به رغم همه این حرف ها باز اتفاق خاصی نمی افتاد و آزبست هم مثل دیگر آلاینده ها همچنان قربانی خواهد گرفت.کمااینکه گزارش اخیر شرکت کنترل کیفیت هوا نشان می دهد تمام لنت های مورد آزمایش ۵ تا ۳۰ درصد آزبست دارند و با هر ترمز خودروها مقدار زیادی سم به حلق شهروندان می ریزد و این یعنی مرگ و میری دیگر به موازات آلودگی هوا.

کثیف کردن شهر، جرم یا ...
 
 دیدگاه شهروندان تهرانی نسبت به موظف بودن در تمیز نگه داشتن شهر و چگونگی برخورد با عاملان کثیفی شهر تهران چیست

پیشگفتار
فرایند تولید زباله که خود ناشی از فعالیت انسان شهرنشین مصرف‌کننده است و هر روز نیز او را به مصرف بیشتر ترغیب می‌کنند، جزء لاینفک زندگی شهری است.

امروزه تولید زباله در شهرهای بزرگ مسئله آفرین شده است. بطوری که بطور متوسط هر انسان شهرنشین روزانه نیم کیلوگرم زباله تولید می‌کند و چنانچه جمعیت شهرنشین کشور را سی میلیون نفر تخمین زنیم، روزانه معادل پانزده هزار تن زباله تولید می‌شود که دفع این حجم عظیم زباله، چنانچه بطور اصولی و بهداشتی انجام نشود، معضلات جبران ناپذیر زیست محیطی را بدنبال خواهد داشت.

شهروندان تهرانی روزانه 7 هزار تن زباله که یکبارمصرف ها بخش عمده ای از آن است را تولید کرده و تحویل شهرداری می دهند و سالانه بیش از 64 میلیارد تومان هزینه در کلان شهر تهران از سوی شهرداری صرف جمع آوری زباله ها می شود. در شهر تهران می توان زباله های شهری را به 5 دسته تقسیم کرد:

نمي دانم چرا، ولي مي دانم که ابرها هم به اندازه دريا و صداي امواج آرامش بخش هستند. ديدن ابرها به خودي خود روح و احساس را به پرواز در مي آورد چه رسد به زماني که تو بر فراز ابرها باشي و فرشي پنبه اي و زيبا زير پايت. و اين دقيقا احساسي است که تو در "جنگل ابر" داري. مکاني زيبا و رويايي که در معرض نابودي قرار گرفته است.

جنگل ابر از جنگل‌هاي زيباي استان سمنان است که در 50 کيلومتري شمال‌شرقي شاهرود و در مسير جاده شاهرود به آزادشهر در استان گلستان قرار دارد. اين جنگل در مجاورت روستاهاي ابر، شيرين‌آباد و خاک‌پيرزن قرار دارد. فضاي جنگل ابر را در فصول مختلف سال، پوششي از ابر فرا گرفته است و به همين دليل به آن جنگل ابر مي‌گويند.در مناطق فرادست جنگل ابر،‌ مي‌توان از بالا به ابرهاي پرتلاطم نگاه کرد. تصويري که در اين مناطق به چشم توريست‌ها و جنگل‌نوردان مي‌آيد، يادآور زيبايي پوسترهاست و هر چند دقيقه يک‌بار، با حرکت ابرها تغيير مي‌کند. ارتفاع زياد جنگل از سطح دريا، پايين بودن درجه حرارت در فصل گرما، وجود چشمه‌سارهاي فراوان و پوشش جنگلي متنوع، از ويژگي‌هاي اين جنگل است که آن را به تفرجگاه زيبا نه فقط براي شاهرودي‌ها و سمناني‌ها، بلکه براي ساکنان جنوب استان گلستان نيز بدل کرده است. هوا در جنگل‌هاي سرسبز استان گلستان شرجي است و به همين دليل برخي از ساکنان اين استان ترجيح مي‌دهند رنج عبور از جاده‌هاي خاکي را تحمل کنند تا براي گردش به جنگل ابر بيايند.